آنتونلی، راننده جوان ۲۰ ساله، با پیروزی شگفتانگیز خود در مسابقه اخیر موناكو، توجهها را به خود جلب کرد و در حالی که احساساتش را کنترل میکرد، به تیم رادیو گفت: «این یک رویا به حقیقت پیوسته است».
پیروزی از دورترین نقطه
این پیروزی از دورترین موقعیت شروع از زمان پیروزی جان واتسون در گرندپری ایالات متحده در سال ۱۹۸۳ به دست آمد. آنتونلی با این پیروزی، فاصله ۶۶ امتیازی خود را با همتیمیاش، جورج راسل، در رقابت قهرمانی افزایش داد. او گفت: «این یک روز شگفتانگیز است. نمیتوانستم بدون تیم، خانواده و تمام کسانی که از من حمایت میکنند، به اینجا برسم».
البته، آنتونلی از صحبت در مورد احتمال تبدیل شدن به اولین قهرمان جهانی ایتالیایی از سال ۱۹۵۳، زمانی که آلبرتو آسكاری قهرمان شد، اجتناب کرد. او افزود: «هنوز چند مسابقه باقی مانده، بنابراین سعی خواهیم کرد تمرکز خود را حفظ کنیم. اما بله، حالا میخواهیم امروز را جشن بگیریم».
چالشهای مسیر
این راننده جوان در چهار دور مانده به پایان، زمانی که در تلاش برای عبور از راسل بود، با یک ترس روبرو شد و به گودال رفت. او توضیح داد: «این اتفاق ترسناک بود زیرا آسفالت در حال خراب شدن بود، اما هنوز هم فکر میکردم میتوانم از آن پیچ عبور کنم. بعد از آن، به خودم گفتم شاید شانسام را از دست دادم، اما خوشبختانه ما سرعت کافی داشتیم و توانستم پیروزی را به ارمغان بیاورم».
آنتونلی از ابتدای مسابقه با شروع از انتهای گرید به علت دریافت مجازات، موفق شد در دورهای ابتدایی از ۱۹ام به ۱۲ام برسد. او پس از یک توقف به دلیل تصادف چارلز لکلرک، متوجه شد که شانس پیروزی در دسترس است و گفت: «بعد از شروع مجدد دوم، میدانستم که میتوانم برای پیروزی شانس داشته باشم».
در این میان، جورج راسل، همتیمیاش، از عدم موفقیت در کسب پیروزی ابراز ناراحتی کرد و گفت: «به راحتی میتوان گفت که باید پیت میکردم، اما در آن لحظه احساس میکردم که اوضاع را کنترل میکنم».
توتو ولف، رئیس تیم مرسدس، با تمجید از آنتونلی، او را به عنوان اولین برنده خانگی در موناكو از سال ۱۹۶۶ دانست و گفت: «این واقعاً شگفتانگیز بود. او در تمام طول مسابقه کنترل داشت و بدون ریسک شروع کرد».
