در یک آخر هفته غیرمنتظره در پیست مونزا، آنتونلی جوان با نمایشی خیرهکننده و پیروزی از ردیف نوزدهم، نشان داد که ایتالیا هنوز هم میتواند قهرمانان بزرگی را به دنیای فرمول یک معرفی کند. این پیروزی نه تنها او را به عنوان اولین راننده ایتالیایی که پس از ۶۰ سال در خانه پیروز میشود، به تاریخ پیست مونزا ثبت کرد، بلکه او را ۶۶ امتیاز از نزدیکترین رقیبش، جورج راسل، جلو انداخت.
جوانی با استعداد فراوان
آنتونلی که تنها دو هفته پیش ۲۰ ساله شد، در این فصل هفتمین پیروزی خود را کسب کرد و حالا در کنار راسل، که پیش از این مورد علاقه پیشبینیها بود، قرار گرفته است. او در میان جمعیتی از طرفداران فراری که در رکوردی بیسابقه در روز مسابقه به ۴۰۳,۶۶۶ نفر رسیدند، اعلام کرد: "این پیروزی فوقالعاده است، اما بهترینها هنوز در راهند."
توتو ولف، مدیر تیم مرسدس، که آنتونلی را به عنوان یک استعداد جوان در تیم خود پرورش داده است، به وضوح احساس میکرد که یکی از دو رانندهاش در این مسابقه پیروز خواهد شد. او گفت: "وقتی راننده و خودرو به یکدیگر میپیوندند، هیچ چیزی نمیتواند آنها را متوقف کند." این اظهارات او نشاندهنده اعتماد به نفسش به آنتونلی و تواناییهایش بود.
فراری در بحران استراتژی
اما در سمت دیگر، فراری با یک شکست خانگی بزرگ مواجه شد. لوئیس همیلتون، قهرمان پیشین، در جایگاه ششم قرار گرفت و به وضوح از استراتژیهای ناکافی تیمش انتقاد کرد. او به کمبود "قوانین درگیری" اشاره کرد که منجر به تصادف در دور اول با همتیمیاش، چارلز لکلرک، شد که خود او نیز در نهایت مسابقه را ترک کرد. همیلتون تأکید کرد که فراری باید تغییرات اساسی را در رویکرد خود انجام دهد.
در نهایت، مکس ورستاپن با یک رانندگی قوی توانست جایگاه سومی را کسب کند و با این عملکرد، تصمیمش برای تمدید قرارداد با ردبول را توجیه کرد. او گفت: "برای ما بودن روی سکو، نتیجه بسیار مثبتی است، حتی اگر مرسدس به وضوح قویتر بود."
