نپال به خاطر فاجعهای که در ۲۶ آگوست در مرز چین و نپال رخ داد، روز سوگواری برپا کرده است. این حادثه فروریختن یخچالهای طبیعی و کوهها، جان حداقل ۱,۳۹۸ نفر را گرفت و بیش از ۵,۵۰۰ نفر را مفقود کرد که در میان آنها حدود ۸۰۰ خارجی نیز وجود دارند. در این روز، پرچمها به حالت نیمهافراشته درآمده و مراسم شمعافروزی مطابق با سنتهای هندو در روز سیزدهم پس از مرگ برنامهریزی شده است.
امید به نجات
صدها کارگر نیروگاه آبی در میان مفقودین قرار دارند، اما نجات سه نفر از عمق تونلها – دو نپالی و یک چینی – امیدها را برای نجات دیگران زنده نگه داشته است. سخنگوی ارتش نپال اعلام کرده که تلاشهای نجات با همان شتاب روز اول ادامه دارد و تمرکز بر جستجو و نجات در سه سطح، شامل زمین، هوا و تونلهاست.
خانوادههای مفقودین در کاتماندو تجمع کرده و خواستار تسریع در عملیات نجات هستند. یکی از خانوادهها با ابراز امیدواری گفته است: "اگر نجاتی وجود دارد، پس نتیجه کجاست؟ ما به نتیجه نیاز داریم." کارشناس تونل نجات از استرالیا نیز به چالشهای بیسابقه این عملیات اشاره کرده و گفته است: "ما با شرایطی مواجه هستیم که هرگز تجربه نکردهام."
فاجعهای به خاطر تغییرات اقلیمی
در حالی که علت دقیق فروریختن یخچال هنوز مشخص نیست، تغییرات اقلیمی به طور فزایندهای باعث ذوب یخچالها در سرتاسر جهان شده و خطر چنین فاجعههایی را افزایش داده است. نپال، با جمعیتی حدود ۳۰ میلیون نفر، به تازگی دچار فشاری اقتصادی شده است و پیشبینی میشود که هزینههای بازسازی به میلیاردها دلار برسد. این فاجعه در آستانه سالگرد اعتراضات ضد فساد در سپتامبر گذشته رخ داده و دولت جوان اکنون با چالش عظیمی برای بازسازی جوامع و زیرساختهای حیاتی روبهرو است.
به گفتهی کارشناسان سازمان ملل، خسارتهای ناشی از سیلها در نپال به طور موقت ۱۵۸ میلیون دلار برآورد شده و درخواست کمک ۵۰ میلیون دلاری برای ۸۴,۰۰۰ نفر از سوی این سازمان مطرح شده است. "این زمان مناسب برای کمک به نپال است،" اعلام کردهاند.
