جاس آرچر، بولر سریع و بااستعداد انگلیسی، پس از یک دورهٔ طولانی مصدومیت، اکنون در وضعیت خوبی به سر میبرد و آماده است تا در مسابقات آینده نقش مؤثری ایفا کند. او که در سال ۲۰۱۵ به انگلستان آمد، در سال ۲۰۱۹ به عنوان محور اصلی حملهٔ تیم ملی در فینال دراماتیک جام جهانی در لردز شناخته شد و در همان سال در سری آشیس نیز درخشش فوقالعادهای داشت.
دوران تاریک مصدومیت
با این حال، مشکلات آرچر از همان سال ۲۰۱۹ آغاز شد. او به دلیل صدمات مکرر به آرنج و کمر، از مسابقات تست برای بیش از چهار سال کنار گذاشته شد. این دوران غیبت طولانی باعث انتقاداتی از سوی هواداران و کارشناسان نسبت به جو روت، کاپیتان تیم ملی انگلستان شد که او را به دلیل استفادهٔ زیاد از آرچر در مسابقات نیوزیلند مورد سرزنش قرار دادند.
آرچر در گفتوگویی اخیر با اشاره به این دوران، از نکات مثبت زمان غیبتش صحبت کرد و گفت: "در این مدت من واقعاً از کریکت فاصله گرفتم و به خودم استراحت دادم. واقعاً نمیدانستم که این زمان چقدر طولانی شده است. این فرصت به من اجازه داد تا زمان بیشتری را در باربادوس بگذرانم، جایی که معمولاً فقط چند هفته در سال به آنجا میرفتم."
بازگشت به میدان
اکنون، آرچر ۳۱ ساله به تیم ملی بازگشته و در تلاش است تا به انگلیس کمک کند تا در بازیهای آینده، به ویژه در برابر پاکستان، موفقیتهای بیشتری کسب کند. او با عملکردهای درخشانش در دو بازی ابتدایی در Headingley و Lord's، زمینه را برای یک پیروزی ۳-۰ در سری فراهم کرده است.
این بولر سریع بخشی از یک خط حملهٔ قدرتمند است که نامهایی همچون اولی رابینسون، جاش تنگ و گاس اتکینسون را در خود جای داده و به تدریج با "چهار نفر افسانهای" ۲۰۰۵ انگلستان که شامل متیو هاگارد، استیون هارمیسون، سایمون جونز و اندرو فلیتوف بود، مقایسه میشود.
آرچر به وضوح از وضعیت کنونیاش راضی است و میگوید: "بدن من در شرایط خوبی قرار دارد و همه چیز در تیم نیز امیدوارکننده به نظر میرسد. فقط میخواهم بازی کنم و به تیم کمک کنم."
